Odwiedziło nas:

logo gazeta górnik logo gazeta hajerfakty
zig-zag.prv.pl
Brama główna i budynek Zarządu nr 1. Brama głowna - 15 lipca 1913r. Brykietownia kopalni "Emma" - 1906 r. 1913 r. Szyb Marklowice. Teren po wyburzonym budynku warsztatów szkolnych - lipiec 2002 r. Miejsce rozpoczęcia drążenia upadowej z powierzchni - lipiec 2002 r. Wlot do przyszłej upadowej. Wylot z upadowej chodnikiem transportowym i odstawczym. Upadowa 2004r. Prace przy drążeniu upadowej z powierzchni. Trudne warunki przy drążeniu upadowej. Połączenie upadowej z szybem III. Otwarcie upadowej - 13 marzec 2008 r. Poświęcenia upadowej dokonał
abp Damian Zimoń.
Przecięcia wstęgi dokonali:
Wojciech Szymiczek - dyrektor KWK "Marcel",
Grzegorz Pawłaszek - prezes KW,
Z. Łukaszczyk - wojewoda śląski.
Rozruch upadowo-odstawczej.

13 listopada 2008 r. minęło 125 lat jak Kopalnia Węgla Kamiennego "Marcel" nieprzerwanie wydobywa węgiel z pokładów zalegających pod Radlinem i Marklowicami. Od początku swojego istnienia do września 2008 roku kopalnia wydobyła brutto prawie 184 mln ton węgla. Na obszarze górniczym „Marcela” zalega jeszcze ponad 76,5 mln ton zasobów operatywnych, co pozwoli na prowadzenie eksploatacji przez okres kolejnych 25 lat.
Przypadający Jubileusz jest okazją do przypomnienia najważniejszy wydarzeń w 125-letniej historii kopalni „Marcel”, którą kierowało w tym czasie dwudziestu dyrektorów:

Gerhard Mauve
Reinhold Gloger
Donnenberg
Bogaczyk
Emanuel Kober
Paweł Fuchs
Józef Urbańczyk
Wacław Szymański
Tadeusz Paleczny
Andrzej Kropaczyk
Alojzy Hejner
Mieczysław Warszawski
Alojzy Zimończyk
Piotr Kozłowski
Zygmunt Holona
Herbert Tomanek
Jan Materzok
Andrzej Badaj
Wojciech Szymiczek
Adam Robakowski
od 2016 Dyrektor Oddziału ROW Ruchu Marcel – Rydułtowy i Ruchu Jankowice – Chwałowice
Jacek Kowalczuk Pełnomocnikiem Zarządu, Naczelnym Inżynierem Ruchu Marcel
1883-1893
1893-1896
1896-1920
1920-1922
1922-1923
1923-1926
1926-1935
1935-1939
1947-1951
1951-1954
1954-1958
1958-1960
1960-1977
1977-1980
1980-1986
1986-1990
1990-1998
1998-2006
2006-2010
2010-2016




2016-



Historia KWK „Marcel” w Radlinie.

9 i 11 kwiecień 1857 r.
Pierwsze wzmianki o pochodzeniu pola górniczego „Emma”. Z tego okresu zachował się dokument skierowany do Urzędu Górniczego w Tarnowskich Górach zawierający prośbę o zezwolenie na koncesję własności i eksploatację kopalni.

22 lipca 1873 r.
Kopalnia Węgla Kamiennego Emma - obecnie Marcel - uzyskała osobowość prawną oraz nadanie prawa własności i eksploatacji pokładów węgla.

1873 - 1883.
Budowa podstawowych obiektów kopalni: szybów Antoni, Wiktor i szybu wentylacyjnego III, zakładu przeróbczego, kotłowni, cechowni, łaźni oraz budynków administracji.

13 listopada 1883 r.
Oddany został do ruchu szyb Wiktor, ta data uważana jest za początek istnienia kopalni.

2 stycznia 1884 r.
Uruchomienie wydobycia z poziomu 126 m z produkcją roczną 20.000 ton węgla.

1 sierpnia 1890 r.
Uruchomienie brykietowni - pierwszej na Górnym Śląsku.

1 października 1911 r.
Uruchomienie koksowni zakładowej łącznie z kolejką linową dostarczającą węgiel z kopalni Anna. Kopalnia osiągnęła roczny poziom wydobycia w wysokości 1 mln ton.

1923 - 1932.
Głębienie szybu Marklowice i drążenie przekopu na poziomie 400 m w kierunku tego szybu.

1935 r.
Oddanie do użytku szybu wentylacyjno-zjazdowego Jedłownik, zgłębionego do poziomu 200 m.

1938 r.
W kopalni „Emma” zastosowano skip dwustronny, co było zupełną nowością w transporcie szybowym.

1939 - 1945.
W czasie II wojny światowej zostały wprowadzone do kopalni nowe typy maszyn górniczych, takie jak przenośniki taśmowe i rynnowe stosowane w górnictwie niemieckim. W 1943 r. oddano do użytku szyb II, a w 1944 r. łaźnię dla kobiet i budynek stacji ratowniczej.

26 marca 1945 r.
Wyzwolenie Radlina i kopalni z okupacji hitlerowskiej przez armię radziecką.

2 kwietnia 1945 r.
Ponowne uruchomienie kopalni po zakończeniu działań wojennych. Wydobycie w pierwszym dniu wyniosło 115 ton.

1 maja 1949 r.
Zmiana nazwy z kopalni „Emma” na „Marcel” jako wyraz hołdu i uznania społeczeństwa Radlina dla zasług Józefa Kolorza, pseudonim Marcel, górnika kopalni Emma, przywódcy polskiego ruchu komunistycznego we Francji, poległego w walkach wyzwoleńczych w Hiszpanii. Do 1949 r. głównym zadaniem kopalni „Marcel” było odzyskanie przedwojennej zdolności produkcyjnej. Wykonano kapitalne remonty budynków, maszyn i urządzeń.

1950 - 1970.
Rozbudowa i modernizacja kopalni z programem podwojenia produkcji do wielkości docelowej 6.500 ton na dobę. W okresie tym zgłębiono do poziomu 600 m. przedział zachodni szybu skipowego III, zbudowano nowy zakład przeróbki mechanicznej, nową kotłownię, poszerzono i zgłębiono szyb Antoni do poziomu 1.000 m oraz uruchomiono wielolinową maszynę wyciągową. Nadto zgłębiono szyb Jedłownik III do głębokości 800 m i uruchomiono nową stację wentylatorową o wydajności 1 x 1.200 m sześc. na min. Wybudowano łaźnie robotnicze w obydwóch częściach kopalni, uporządkowano drogi i place kopalniane oraz wzniesiono nowe magazyny i zadaszenia. Dla stabilizacji załogi wybudowano nowe osiedla mieszkaniowe w Radlnie i okolicach. Wybudowano Dom Kultury, Klub NOT oraz zasadniczą szkołę górniczą i internat, hotele robotnicze w Radlinie i Jedłowniku. W roku 1966 roczne wydobycie przekroczyło po raz pierwszy w historii kopalni wysokość 2 mln ton.

W latach 70 kopalnia posiadała własny statek przewozowy pod nazwą „Kopalnia Marcel”. Ładowność statku wynosiła 8404 ton brutto.

1970 r.
Rozpoczęcie robót budowlano-montażowych i górniczych dla udostępnienia obszaru górniczego w Marklowicach.

1972 r.
Przystąpiono do modernizacji najstarszego osiedla robotniczego w Radlinie przy ulicy Wieczorka, zastępując familoki budynkami o nowoczesnym standardzie mieszkaniowym.

1975 - 1990.
W części marklowickiej kopalni rozpoczęto eksploatację jednych z najbogatszych złóż węgla w Europie, wybudowano nową łaźnię wraz z niezbędną infrastrukturą. Oddano nowe osiedla mieszkaniowe i Dom Sportu w Radlinie. Wybudowano nową łaźnię pracowniczą w części macierzystej kopalni. Do kopalni Anna przekazano szyb Jedłownik wraz z infrastrukturą.

W 1990 r. kopalnia Marcel wraz z innymi kopalniami uzyskała samodzielność finansową, samorządową i organizacyjną. Po raz pierwszy w jej historii zaczął kierować kopalnią dyrektor wyłoniony w drodze konkursu - Jan Materzok. Dyrekcja i załoga postawiły przed sobą trudny, a zarazem ambitny plan wprowadzenia nowoczesnego systemu wybierania pokładów metodą dużej koncentracji. Prowadzono roboty przygotowawcze do udostępnienia nowych pokładów w części marklowickiej kopalni. Zakupiono nowoczesny kompleks ścianowy. Na dole do transportu ludzi i materiałów wprowadzono nie stosowane do tej pory kolejki spągowe. Zastosowano nowe technologie i maszyny: nowoczesne wysokowydajne kombajny ścianowe i chodnikowe, nowej generacji przenośniki ścianowe i podścianowe.

Rozpoczęto proces restrukturyzacji powierzchni kopalni. Na bazie majątku kopalnianego powstały spółki prawa handlowego: Esox, Budmar, Ema-Trans, Elektrociepłownia Marcel, przejmując zadania i załogę likwidowanych oddziałów. Mieszkania zakładowe przekazano do nowo powstałej Spółdzielni Mieszkaniowej Marcel. W kolejnym etapie majątek nieprodukcyjny kopalni przekazany został do okolicznych samorządów: m. in.: Dom Sportu, Dom Kultury, Zasadnicza Szkoła Górnicza.

1 kwietnia 1993 r.
Kopalnia Marcel wraz z kopalniami: Anna, 1 Maja, Rymer, Rydułtowy, Chwałowice i Jankowice weszła w skład Rybnickiej Spółki Węglowej S.A. i została pozbawiona osobowości prawnej.

4 grudnia 1995 r.
Do kopalni Marcel uchwałą zarządu Rybnickiej Spółki Węglowej przyłączono kopalnię 1 Maja. Od tej pory kopalnia funkcjonowała jako Ruch Marcel i Ruch 1 Maja. Roczne wydobycie kopalni przekroczyło po raz pierwszy wysokość 3 mln ton.

1 kwietnia 2002 r.
Ruch 1 Maja został przekazany do Spółki Restrukturyzacji Kopalń.

Lipiec 2002 r.
Rozpoczęcie prac budowlanych przy upadowej odstawczo-transportowej, jednej z największych inwestycji w historii kopalni, łączącej poziom 400 m w części marklowickiej bezpośrednio z zakładem przeróbczym w części macierzystej.

1 lutego 2003 r.
Kopalnia Marcel wraz z 23 kopalniami rybnickiej, bytomskiej, rudzkiej, nadwiślańskiej i gliwickiej spółki węglowej weszła w skład Kompanii Węglowej.

20 czerwca 2006 r.
Zakończenie prac górniczych związanych z drążeniem upadowej. Upadowa odstawczo-transportowa jest wyrobiskiem pochyłym o nachyleniu 12 stopni i długości 1850 m. Wyrobisko wyposażone jest w:

-układ odstawy urobku w upadowej obejmujący przenośnik taśmowy o długości 1860 m i szerokości taśmy 1400 mm z zainstalowanymi silnikami o mocy 3x860 kW oraz przenośnik o długości 110 m i szerokości 1400 mm w pomoście łączącym wylot upadowej z budynkiem nadszybia szybu III,

-układ transportu materiałów oparty na spągowej kolejce spalinowej zębatej ze stacjami przeładowczo - załądowczymi na powierzcni i na poziomie 400m.

1 luty 2007 r.
Kopalnia Marcel wraz z kopalniami: Chwałowice, Jankowice i Rydułtowy-Anna zgrupowana została w Centrum Wydobywczym Południe.

13 marca 2008 r.
Oddanie do ruchu upadowej odstawczo-transportowej.

Maj 2009 r.
Zakończenie realizacji ostatniego etapu budowy upadowej w zakresie infrastruktury na wylocie.

Maj 2012 r.
Podjęto decyzję o powołaniu zespołu kopalnianego, którego celem jest opracowanie koncepcji wydłużenia upadowej do poziomu 600 m, dla utrzymania zdolności produkcyjnych w marklowickiej części kopalni.

2012 r.
Likwidacja Centrów Wydobywczych

Lipiec 2012 r.
Wprowadzono elektroniczny system Rejestracji Czasu Pracy poprzez elektroniczne karty zbliżeniowe.

Kwiecień 2016 r.
Powstanie Polskiej Grupy Górniczej, a jej ramach Oddziału ROW z Ruchami Marcel – Rydułtowy i Jankowice – Chwałowice.